Sambil menaip tajuk, memang aku menangis. Sebab ko tak rase ape yang aku rase. Kalau nak diceritekan pon lantak la ko nak kate aku ni budak kecik ke tak matang ke or wat so ever. Aku tak tauu hati aku lagi saket!
Saat macam ni aku rase bodoh sangat sebab selalui merundi mase untuk ade katr rumah. Tapi tak sekarang. Pergh rase macam nak lari rumah jugak sekarang. Ikut kan aty nak bla. Aku nak bla.. Bunyi emotiomal an??
Memang! Aku tengah emotional sekarAng ni. Agak-agak rase bengang ke atau bosan ke or wat ever je la, ko tekan je cross button kat belah kanan atas window ko tu.
Ape yang aku nak kate, mulai hari ni anggap aku bukan sesape dalam hidup ko. Aku bukan kakak ko dan anggap ko tak pernah ade kakak macam aku. Bunyi macam buang adik beradik an. Ye! Saat aku tengah emosi ni, semue nye aku akan keluarkan. Sebab hati aku bengkak sangat!
Selame ni aku sanggup buat ape je untuk ko. Aku fikir pasal, ko aku jage ko, aku rindu ko... Aku sebagai kakak ko, aku sayang ko. Aku tolong ko bile ko susah. Ko rase nak ko nak kan teman untuk teman ko, untuk same-same gelak ngan ko. Biar pon aku jaoh.. aku tetap ingat ko.
Tapi sebab satu je perkare kecik.Yang simple je aku mintak. Tak pernah pon aku mintak tolong ko satu perkare yang berat untuk tolong aku. Ko yang aku harapkan, tapi ko buat aku macam ni. Ko bengkak kan aty aku. Ko buat aku saket aty. Seriously, selame ko membesar, ade mase memang aku makan aty dengan ko. Memang aku ade kecik aty dengan ko. Tapi tak pernah aku rase macam aku yang aku rase sekarang ni. Sebab ko adik aku. Aku tak kesah ape sekali pon. Tapi semalam dan hari ni ko buat aku keluarkan kate-kate ni.
Well aku tak rase ko rugi pon tak ade kakak macam aku. Ko pon puas aty kan dengan ape yang aku dapat, ape yang aku rase. Hati ko melonjak-lonjak an rase tak bersalah dalam hal ni. Semuenye salah aku. Suke hati sangat la kan. Erm.. Bagus la macam tu. Aku memang suke tengok adik-adik aku senang dan gembire.
Aku tak nak ingat kisah semalam. Aku rase tak perlu kowt aku cerite kat sini. Orang lain pon tak perlu tau pon ape yang berlaku, Sebab tak penting. Macam tu jugak dengan ko. Aku pon bukannye penting sangat dalam hidup ko. Sebab tu ko tak kesah an. Sebab tu ko biarkan aku macam orang bodoh kat luar rumah pukul 3 pagi. Sie-sie aku kol ko pesan satu je bende. Bukan susah pon.
Tak pe la.. cite dah lepas kan. Yang lepas biar la lepas kan. Tak perlu dikenang. Tapi satu perkare yang ko perlu kenangkan sampai bile-bile, mulai hari ni aku bukan kakak ko. Dan jangan panggil aku kakak.
*Pikir hati aku tak saket ke cakap macam ni? Sebab terlalu sakit sampai ayat-ayat ni keluar. Seriously im fucking up here.*